zininopvoeding > een eigen weg > verhalen van ouders

Verhalen van ouders

Wat vraagt het van jou als ouder als je kind een (heel) eigen weg gaat? Welke zorgen heb je? Waar zit het verdriet? Waar je trots? En welke talenten boort de eigen weg van je kind in jou aan?

‘Ik heb ervaren dat blijdschap verdriet niet uitsluit’
'Af en toe komt er iets boven waartoe je je weer opnieuw moet verhouden. Soms laten we haar los en gaat het mis. En soms laten we haar ten onrechte niet los'  Lees meer >>

'Ik ben trots én heb verdriet'
Sinds vorig jaar weet Nick dat hij geen meisje, maar een jongen is. Moeder Ariëtte: 'In het begin was ik vooral gericht op Nick. Maar ik heb geleerd ook naar mezelf te kijken: wat doet het met mij?'  Lees meer >>

Ik laat haar in vertrouwen los
Sophie was 13 toen ze anders ging eten. Lisette: 'Op het ergste moment woog ze 40,5 kilo. Ik was bang. Kon niet meer slapen. Maar ik ontleende hoop aan een kern in Sophie'   Lees meer >>

Schoon verdriet
Margriets zoon is boeddhistisch monnik in Birma. 'Ik heb gezien hoe gelukkig hij is en begrepen dat hij alleen daar kan leven zoals hij wil leven. Er is nog steeds verdriet. Maar het is schoon verdriet'  Lees meer >>

Hans
Hans: 'We hadden jarenlang net genoeg energie om de volgende dag te halen. Vrienden heb ik bijna niet meer. Maar langzamerhand komt er weer ruimte. Dat moet je weer opbouwen.'   Lees meer >>

Jos
'Ik had zo graag eens een gesprek met hem gevoerd. Ik had hem willen zien autorijden. “Waar ga je naar toe, Justus? Pappa rijdt wel even met je mee”.'   Lees meer >>

Meer

Anne

Margriet

Patricia

Geraldine

Sophie

Annika

Irene

Hielke en Nicole

Annemieke

  Meer informatie   Facebook   Twitter
 
  contact disclaimer
  inloggen  colofon
   
   
   
  © 2019 Zin in Opvoeding