zininopvoeding > publicatie.php?nr=26011&stuurdoor=nee

Wat levert een wereldreis op?

 

Terug


We zitten aan de kust van Zuid-Afrika en de kinderen spelen in de golven. Het lijkt alsof ze volop in hun spel opgaan, maar ondertussen hebben ze dondersgoed in de gaten wat er op tien meter afstand gebeurt: een traditionele geneesman (een sangoma geheten) voert er een bijzonder ritueel uit. 

Mijn vrouw en ik zitten op een afstand in het zand. Als ik naar links kijk, zie ik een voor mij vertrouwd beeld: mensen die in de zon liggen of met een bal overgooien. Rechts van mij openbaart zich een totaal onbekende wereld. De sangoma leidt een jonge vrouw naar de branding en schept water over haar heen. Afwisselend zingt en schreeuwt hij. Een andere man staat erbij en kijkt toe. 

Uiteindelijk kleden de drie personen zich uit, wassen hun kleren in de zee en trekken vervolgens schone kleren aan. Dan is het ritueel afgelopen en gaan ze naar huis. Niet lang daarna komen de kinderen naar ons toe. Zonder dat wij het wisten, hebben ze het er tijdens hun spel over gehad en nu leggen ze hun ideeën aan ons voor: wat voor ritueel zou het geweest zijn? Was de vrouw ziek? Wilde ze misschien zwanger worden? 

Niet één keer gebruiken ze het woord ‘raar’ of ‘vreemd’ en wij begrijpen dat ze na acht maanden reizen iets geleerd hebben: dat de wereld enorm divers is. Dat mensen uit andere continenten er soms andere opvattingen op na houden. Dat de manier waarop wij in het leven staan, niet de enige manier (en zeker ook niet de beste manier) is om naar de wereld te kijken. 

De kinderen hebben kennis gemaakt met verschillende godsdiensten, gebruiken en omgangsvormen. Met grappige tafelmanieren (in Marokko is het bijvoorbeeld heel gebruikelijk om met je handen te eten. Je eet niet van een eigen bord, maar met z’n allen van een schaal). Zelfs met mensen die andere ideeën hadden over wat goed of fout is. Bijvoorbeeld in Zuid-Afrika toen we een groepje jagers ontmoetten die van plan waren om op antilopen te schieten. De kinderen vonden dat niet fijn, maar konden het verschil wel accepteren. 

Ze zijn op een nieuwe manier naar de wereld gaan kijken. Wat ze zien, zullen ze niet snel veroordelen. In plaats daarvan verwonderen ze zich en tonen ze interesse. Dat is een levenshouding die niemand hen meer kan afnemen en waar ze later in hun leven nog veel profijt van zullen hebben. 

De wereldreis heeft dus meer dan alleen maar mooie foto’s opgeleverd! 

Tekst: Erik Jan Tillema

Dit is het laatste verslag van de wereldreis die Erik Jan met zijn familie maakte. Inmiddels zijn zij weer in Nederland. 

wereldreis

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2022 Zin in Opvoeding