zininopvoeding > publicatie.php?nr=25898&stuurdoor=nee

Vier ouders over een jaar corona

 

Terug


Wat heeft het afgelopen jaar je gebracht?
Marloes: Qualitytime met mijn gezin. Ik ben er ook achter gekomen dat de omgeving hier prachtig is. 
En ik ben ook wel wat onthaast. Ik heb wel gewerkt, maar met meer rust. Mijn dochter doet aan topsport en vorig jaar moest ik haar 3, 4 keer in de week halen en brengen. Dat constant maar doorgaan en alles inplannen; dat mis ik echt niet. 
Ellen: Veel meer rust in het gezin. We doen veel spelletjes, of we kijken na het eten een paar afleveringen van een serie. De combinatie werk-gezin vond ik altijd lastig, maar daar is nu meer balans in gekomen. Nu ik meer thuis ben, kan ik mijn jongste dochter helpen op het moment dat ze dat nodig heeft. 
Jaap: Meer zicht op wat mijn pubers eigenlijk uitspoken; hoewel dat niet altijd fijn is. 
Sander: Rustiger opstaan en gezellig ontbijten met het hele gezin. Sowieso waren we heel sterk op elkaar betrokken. 

Wat heeft het je afgenomen?
Marloes: Ik heb mijn familie veel minder gezien. En het heeft vooral mijn kinderen best veel afgenomen. Mijn dochter zou voor het eerst in de eredivisie spelen, maar dat ging niet door. Ze heeft vorig jaar de Romereis gemist, dit jaar Berlijn en de eindexamenprom. En het eerste jaar van de middelbare school is voor de middelste echt niet leuk: je maakt moeilijk nieuwe vrienden als je maar één dag per week naar school gaat.  
Je ontwent dingen ook wel. Ik merk ook wel dat ik toch wat minder sociaal ben. Misschien ook wel wat depressiever; m’n mood is anders.
Ellen: Ik zou in maart zes dagen helemaal alleen weg gaan. Toen dat niet doorging, heb ik natuurlijk wel even gebaald, maar dat valt in het niet bij wat het afgelopen jaar me gebracht heeft. 
En ja, we kunnen niet knuffelen, maar ik vind het ook opvallend hoe snel dat wint. Eigenlijk mis ik niets. 
Jaap: Dat thuis ook echt thuis is en werk werk. Ik vind het lastig dat het zo door elkaar loopt. Omdat ik overdag thuis toch even de afwasmachine inruim, of even bij iets help, moet ik voor mijn gevoel ’s avonds toch vaak nog even achter m’n bureau.
Sander: Dat heerlijke halfuurtje in de auto nadat ik de jongste naar de crèche had gebracht. Muziekje op – even in een cocon tussen thuis en werk. 

Hoe heeft het je relaties beïnvloed?
Marloes: In het begin deed ik voor mijn schoonouders boodschappen gedaan, maar daarna zagen we elkaar echt veel minder. 
Ik ben wel blijven sporten, dus die mensen heb ik juist veel meer gezien. In het eigen gezin was het in de praktijk toch wel veel met elkaar Netflixen. Af en toe zaten we teveel op elkaar, maar het was ook gezellig en we wonen gelukkig ruim en konden altijd de tuin in. 
Ellen: We hadden wel eens op zaterdag een verjaardag en dan op zondag nog twee. En dan gingen we ook nog naar m’n schoonmoeder. Het wordt nog een uitdaging om die vrijheid niet straks weer in te leveren. Ik wil dingen graag goed doen en vind het lastig om voor mezelf te kiezen. 
Jaap: Er waren meer spanningen met de kinderen. Ik vond het bijvoorbeeld lastig om te zien dat mijn zoon vijf minuten voor de onlineles uit z’n bed rolde en in pyjama achter de pc zat. En hij vond weer dat ik me daar niet mee moest bemoeien. 
Sander: Nou, meer dan me lief is. Mijn broer is het afgelopen jaar overleden en mijn kinderen hebben niet goed afscheid van hem kunnen nemen. Ik heb hem zelf ook minder vaak gezien dan ik had gewild. Als iemand verkouden was, durfden we niet te gaan en we wilden ook niet al teveel mantelzorgers tegelijkertijd in huis. Ik heb hem ook niet vastgehouden, want ik was bang dat ik hem misschien zonder dat ik het wist zou besmetten. En die gemankeerde begrafenis met maar dertig mensen – allemaal op afstand. Zo wil je het niet...

Zijn er dingen die je zou willen vasthouden?
Marloes: Ik hoop dat we iets minder gehaast kunnen leven; hoewel we in het gezin altijd al wel onze rustmomenten pakken. 
Ellen: De betere balans tussen werk en thuis. 
Sander: De rust waarmee we de dag beginnen. En de intimiteit van het veel samen zijn. 

Is er iets of iemand dat/die je erdoor heen heeft gesleept? 
Marloes: Mijn gezin, het werk dat ik doe en het contact met collega’s en het hardlopen met vrienden in het bos. Sowieso vond ik het fijn om veel buiten te zijn. Ik hoef niet per se meer in een druk café te zitten. Ik wil wel heel graag weer eens met de hele familie bij elkaar komen. 
Sander: Op de een of andere manier was de buurt meer op elkaar betrokken. Voor één van de huizen is een lange houten tafel neergezet en daar hebben we als buren veel met elkaar gezeten en geborreld en gepraat. 

Was er meer dan corona, of overheerste het alles?
Marloes: Nee, het overheerste niet alles. 
Jaap: We hebben alle vier corona gehad, maar niet allemaal tegelijk. Dus dat betekende steeds weer tien dagen quarantaine. Toen overheerste corona zeker. En mijn vrouw er nog steeds last van: ze blijft moe en heeft vaak hoofdpijn. Dus ja; het was en is er behoorlijk in onze levens. 
Sander: De ziekte en het overlijden van mijn broer overheerste alles. Maar doordat corona ons contact zo beïnvloedde, overheerste corona toch ook. 

Wat is je belangrijkste vraag bij wat er het afgelopen jaar gebeurd is? 
Marloes: Ik geloof wel dat de jeugd er onder geleden heeft. Hoe gaan we die weer goed op de rails zetten? In gezinnen waar het leuk en gezellig is, was het niet zo’n ramp, maar als er al misstanden waren, zijn die er niet beter op geworden en ben ik wel bang voor verval. Ik merk bij sporten dat kinderen zwaarder zijn geworden of er niet meer zo’n zin in hebben. We moeten er op letten of kinderen wel terugkomen. 
Ellen: Ik vraag me wel eens af of dit niet de schuld is van ons mensheid; van de manier waarop we met elkaar geleefd hebben. Ik denk dat het voor ons allemaal een wake-upcall was; dat we zuiniger met elkaar en met de natuur moeten zijn. 
Jaap: Ik vraag af of we wel goed omgaan met mensen die vragen stellen bij het beleid. Ik ken een hele lieve, vriendelijke jongen die behoorlijk is aangepakt op het Museumplein. Oké; er was een demonstratieverbod. Maar daar vreedzaam demonstreren was zijn manier om zijn zorgen en vragen te laten merken. Niet iedereen kan een ingezonden brief schrijven – als die al wordt geplaatst. Dus dit: welke ruimte hebben we gegeven aan redelijke mensen die redelijke vragen stelden over de gang van zaken?

Ben je anders gaan aankijken tegen je leven vóór corona?
Marloes: Ja. Ik hoef niet helemaal terug naar hoe het daarvoor was. Ik wil iets meer rust, iets meer genieten van het moment, meer om je heen kijken. 
Ellen: Ik denk dat ik op bepaalde punten verkeerd bezig was. Ik voelde me té verantwoordelijk voor mijn werk en voor de mensen om me heen en daarbij vergat ik mezelf soms. Ik werkte vijf dagen op twee verschillende plekken, reisde elke dag minstens twee uur naar mijn werk en was soms vier avonden aan het werk en zondagochtend ook. Ik heb wel heel sterk ervaren dat ik vaker voor mezelf moet kiezen, want nu ik beter in mijn vel zit, ben ik ook een leukere moeder en kan ik mijn werk ook beter doen. 
Jaap: Nou, ik ben het eigenlijk nog meer gaan waarderen. Ik wil graag terug naar het oude normaal.
Sander: Ik ben blij dat ik zoveel deel van het leven van mijn kinderen. Dat hoop ik wel vast te houden.

Heeft dit jaar je veranderd?
Marloes: Ik ben wat rustiger geworden. Misschien zijn de scherpe randjes er een beetje af: het willen presteren en maar doorgaan. Hoewel de kinderen me wel strenger en opvliegender vinden. Maar dat komt ook omdat we meer bovenop elkaar zitten. 
Ellen: Dat denk ik niet, maar ik neem wel bewust meer rust en baken m’n grenzen beter af. 
Jaap: Ik voel me afgesneden van de wereld en moet meer moeite doen dan vroeger om het wereldnieuws te volgen en me daar druk over te maken. 
Ik voel ook meer onrust. Ik mis mijn thuis als thuis.
Sander: Ja, ik voel wel een soort zwaarte. Een somberte. Ik weet eigenlijk niet eens goed waarover – het is een soort onderstroom. Maar gelukkig niet altijd en het vrolijke ontbijt is vaak wel een goed tegenwicht. 

Zijn er andere dingen die je hebt ontdekt?
Marloes: Ik merk dat ik meer dan vroeger bovenop het nieuws zit. Ik vond de situatie in de eerste maanden en nog meer in oktober en november echt beangstigend. Ik hoorde van mensen die allebei hun ouders hebben verloren. En ik maak me zorgen over de tweedeling rond corona. Het hele social mediaverhaal. Je moet maar in zo’n social mediafuik komen en denken dat de regering je maar wat wil inspuiten. 
Ellen: Ik vond de verschillende manieren van beleven wel heel interessant. voor mij was het uiteindelijk wel positief, maar ik kan me wel voorstellen dat je dat anders beleeft als je je baan bent kwijtgeraakt of iemand aan corona bent verloren. Mijn buurvrouw wil zich niet laten vaccineren – en als zij erover vertelt, begrijp ik dat wel. Ik denk dat het belangrijk is als je het gesprek blijft voeren – en op een andere manier dan nu gebeurt. 
Jaap: Dat mijn vrouw en ik anders in de opvoeding staan en dat zij verstandiger is dan ik. Meestal dan. 

Interviews: Marijke Verduijn
Foto: Marloes en haar gezin: schaatsen op anderhalve meter, 'maar we hadden zo'n geluksgevoel dat dit weer kon!'

Lees ook:
Vier jongeren over een jaar corona
Hoogzwanger tijdens corona
(Overgroot)oma worden in coronatijd


 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2021 Zin in Opvoeding