zininopvoeding > publicatie.php?nr=25859&stuurdoor=nee

'Wat ga ik doen om het beter te maken?'

 

Terug


Juf Kiet Engels werd in 2019 in één klap beroemd door de documentaire De kinderen van juf Kiet . Nog steeds geeft ze met veel overtuiging les aan kinderen die net in Nederland wonen. Ze leert ze niet alleen Nederlands, maar ook hoe je met elkaar omgaat en samen problemen oplost. Wat zouden we volgens haar kinderen moeten meegeven? ‘Dat je verantwoordelijk bent voor je eigen leven en voor het waarmaken van je dromen.’ Of, in de woorden van de klassenspreuk van deze week: ‘Wat ga ik doen om het beter te maken?’    
 
Ook in Coronatijd komen de kwetsbare kinderen van juf Kiet gewoon elke dag naar school. ‘Met deze kinderen kun je niet online werken en het werkt ook niet om huiswerkpakketten mee te geven.’ De kinderen vinden het dagelijks ritme heerlijk. En hun juf ook. ‘Het is fijn dat dat kan, anders hadden we echt een probleem.’  
   
Is het toch ook anders dan anders?  
‘Ze zijn, samen met een kleine groep kinderen die noodopvang krijgen, de enigen op school. Dus het is rustiger en er zijn ook minder conflicten.  
 
We wassen natuurlijk vaker onze handen en geven geen hand, maar een ellenboog. Maar als een kind mij vastpakt, pak ik het ook vast. Dat risico wil ik lopen. Ik snap dat mensen daar bang voor zijn, maar ik heb dat gelukkig niet. Ik ben leerkracht, ik kan niet uit de buurt van een kind blijven.’  
 
Wat zouden we onze kinderen moeten meegeven? 
‘Wij hebben altijd een spreuk van de week, die we de hele week herhalen. Soms is dat iets algemeens als Ik poets mijn tanden twee keer per dag. Dat is een dingetje bij ons. Na een week zeggen ze dan al: “juffrouw, je moet vragen wie zijn tanden heeft gepoetst.” Of: Laten we samen bruggen bouwen. Als je samen iets doet, bereik je vaak meer dan als je het alleen doet - ook al gaat het alleen misschien wat sneller. 
 
Maar soms speelt er ook iets in de klas en dan zoeken we een spreuk die bij dat conflict of verdriet, of bij die pijn past. Dan kun het bespreekbaar maken zonder dat het al te beladen is.  
In een klas met heel veel verschillende culturen kan het voorkomen dat bepaalde kinderen niet naast elkaar willen zitten. Daarbij past bijvoorbeeld de weekspreuk Samen is okay, iedereen doet mee.  
 
En soms kunnen dingen zo zwaar op je wegen dat je er bijna krom van gaat lopen. Dan gaan we letterlijk staan en zeggen we Voor alles wat je loslaat, komt iets nieuws en dan gooien we de last van ons af. Als je teveel vasthoudt, gebeurt er ook weinig.  
Wij merken dat de spreuken die wij ‘s morgens samen uitspreken en steeds herhalen, overdag terugkomen en doorwerken.  
 
Ik zou ieder kind de spreuk van deze week willen meegeven: Wat ga ik doen om het beter te maken? Kinderen, hebben nogal de neiging om naar een ander te wijzen, bijvoorbeeld bij een conflict met een ander kind. Dan vraag ik: “Speelde jij ook een rol?” en dan gaan we met deze spreuk na hoe ze het zouden kunnen oplossen.  
Soms verzint een kind een verhaal omdat het zijn huiswerk niet af heeft. Een broer heeft het verscheurd of de hond heeft het opgegeten. Dan helpt deze vraag om na te gaan: wat kan jij doen dat dat niet meer gebeurt? Deze spreuk geeft je een stukje verantwoordelijkheid voor je eigen leven.  
 
De spreuk helpt ook om te reflecteren op jezelf. Kinderen in mijn klas hebben vaak heel hoge verwachtingspatronen. Het liefst willen ze dokter worden. Nou is niets onmogelijk, maar je wordt niet vanzelf dokter. Dan helpt deze spreuk om daarop te reflecteren: wat kan je zelf doen om je droom waar te maken? Wat moet je kunnen als je dokter wil worden? Dan moet je veel lezen, moet je je goed kunnen concentreren, zorgen dat je je huiswerk maakt enzovoort. Als jij dat voor jezelf waar kunt maken, ga dan oefenen. Maar je moet het wel zelf doen.  
Kinderen denken vaak: het komt wel. Maar het is hard werken. Het leven is heel leuk en je kunt fantastische dingen meemaken, maar het is ook keihard werken.’ 
 
Heb je dat in je eigen leven ook zo ervaren? 
‘Zo sta ik ook zelf in het leven en dat heb ik zelf ook ervaren. Ik had fantastische ouders en het was thuis ontzettend leuk, maar ik wilde toch op mijn 18e het huis uit. Mijn ouders vonden dat wat jong, zeker omdat ik nog studeerde, en waren het er niet helemaal mee eens, maar met name mijn vader zei: “Als jij denkt het alleen te kunnen, dan mag dat. Ik denk ook dat je het kan, maar ga het maar uitzoeken. Hier heb je 500 gulden voor de eerste maand en daarna zul je aan je eigen geld moeten komen.”

Ik wist heel goed dat het niet de bedoeling was dat ik met hangende pootjes zou terugkomen,  hoewel mijn ouders mij altijd zouden hebben opgevangen als dat nodig was. Maar sommige dingen, zoals dat je verzekeringen moet afsluiten, moest ik helemaal zelf bedenken. Maar juist door de ruimte die ik kreeg, ging ik nadenken. Dat heeft me sterk gemaakt.  
 
Jij bent degene die stappen moet ondernemen en op jezelf moet reflecteren: waar liggen mijn talenten? En welke stappen moet ik dan zetten? Natuurlijk snap ik dat je op dit moment het hoogste wil halen, maar is dat ook het beste voor je? Je kunt beter omhoog klimmen dan dat je naar beneden valt. Natuurlijk kun je een droom hebben. Maar is het ook realistisch? In sommige culturen is het heel ongebruikelijk om op gedrag te reflecteren.’ 
 
Is het toch niet ook goed om te dromen?  
‘Ja, natuurlijk. Eén van onze spreuken is ook: Dans je droom de wereld in. Soms is een droom alleen al genoeg om je blij te maken. Maar andere dromen kosten “kruim”: energie. Daar moet je dingen voor opzij zetten. Sommige kinderen hebben die drive zelf. Andere niet.’  
 
Hoef je dat jouw kinderen niet minder uit te leggen dan Nederlandse? 
‘Dat ligt er heel erg aan uit welke situatie ze komen. Kinderen die oorlog hebben meegemaakt en in kampen hebben gezeten, weten natuurlijk wel dat je er zelf voor moet werken. Maar juist bij hen zien we ook vaak dat ze de moed laten zakken.

Soms lopen ze er tegenaan dat hun ouders weinig perspectief hebben. Ouders zeggen soms: ‘We zitten in een nieuw land, maar we mogen de eerste jaren niet werken.’ Ook in die situatie kan de spreuk ‘Wat kan jij doen om het beter te maken?’ helpen. Als je op een stoel gaat zitten en denkt: het komt nooit meer goed, dan komt het ook nooit meer goed.’ 
 
Zijn er kinderen uit jouw klas die hun droom hebben waargemaakt? 
‘O, ja. Soms zien we ze na jaren terug en dan komen er volwassen mensen binnen. Dat is zo geweldig. Sommigen spraken nog geen woord Nederlands toen ze hier kwamen en willen per se naar de Havo. Dan zeggen wij: “Dat zit er op dit moment nog niet in, maar je kunt met stapjes komen waar je wil. Het is heel goed dat je je inzet om dat te bereiken, maar begin bij de eerste stap. Voor nu is ons advies voor jou: vmbo theoretische leerweg , maar we blijven in contact met die school en als jij daar net zo goed werkt als hier, dan kun je stappen vooruit zetten.”  

Sommige kinderen hebben een bijzonder talent om er helemaal voor te gaan. Ik heb een leerling gehad die oogarts wilde worden, maar een vmbo-advies kreeg. Ze werkte keihard en ging een jaar later naar de Havo. Weer een jaar later zat ze op het VWO. Die wordt oogarts – dat weet ik zeker.’ 

Interview: Marijke Verduijn
Foto: Imca van de Weem

Lees ook de andere bijdragen aan de serie Wat willen we onze kinderen meegeven?:
Gerdie Verbeet: 'Zelfbewustzijn en inlevingsvermogen'
Phan Diêp Dao: 'Een goed leven is niet vanzelfsprekend. Maar geloof in jezelf. En ga ervoor'
Ralf Bodelier: 'Hoop en optimisme' 
Karel Eijkman: 'Heb de moed tegen de stroom in te gaan'
Pim Lammers: 'Je moet weten hoe de wereld in elkaar zit'
Rindert Kromhout: 'Blijf altijd zelf nadenken'
Stine Jensen: 'Je mag alles voelen wat je wil'
Daan Roovers: 'Liefde voor de wereld' 
Jetse Batelaan: 'Vertrouwen' 
Bette Westera: 'Blijf nieuwsgierig' 
Babah Tarawally: 'Deel. Niets is alleen van jou.' 
Abdelkader Benali: 'Omarm alle werelden die je in je hebt.' 
Frank Meester: 'Stop energie en tijd in wat je wil bereiken'

Zie hier de documentaire die Peter en Petra Lataster maakten over juf Kiet en haar kinderen: de kinderen van juf Kiet


Vluchtelingen Opvoeding School

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2021 Zin in Opvoeding