zininopvoeding > publicatie.php?nr=25826&stuurdoor=nee

Emily en haar kinderen produceren geen afval

 

Terug


We produceren in Nederland gemiddeld 500 kilo afval per persoon. Dat kan anders. Ook als je kinderen hebt. Emily is moeder van drie (12, 10 en 8) en gooide het roer helemaal om. Haar gezin produceert nauwelijks nog afval. En nee, dat kost niet meer tijd of geld. ‘Het is goed dat kinderen een ander beeld krijgen van wat normaal is. Het is ook hun toekomst waar het om gaat. Maar het moet wel een beetje relaxed.’ 

‘Ik leefde al jaren behoorlijk duurzaam: ik at geen vlees, vis en weinig zuivel, was zuinig met licht en zette de verwarming laag. Toen kreeg ik een baby en had ik automatisch een kliko vol afval. Ik dacht: dat is nou eenmaal zo. Maar voor mijn gevoel klopte het toch ook niet. 

Toen mijn tweede kind bijna zindelijk was, kwam ik er toevallig achter dat je wasbare bamboeluiers kunt kopen, met leuke printjes. En toen mijn jongste zoontje bijna één was, zag ik op de BBC een interview met een vrouw met kleine kinderen, die in een jaar tijd maar één liter afval had. Dat was de hoeveelheid die ik in een ochtendje produceerde … Ik ging googelen en er ging een wereld voor me open. 

Het is een heel proces. In het begin moesten we echt nog wel zoeken, maar inmiddels is ons restafval echt verwaarloosbaar: een kapot bord, wat ander afval dat je niet kan recyclen. En bij de verhuizing heb ik ook wat dingen weggegooid. Maar we kopen al jarenlang restafvalvrij.

Waarom vind je dat zo belangrijk?
Ik maak me zorgen hoe wij de wereld voor onze kinderen achterlaten, met al dat plastic in het water en de lucht. Ik probeer mensen ervan bewust te maken dat je niet moet wachten op anderen, maar je macht als consument moet gebruiken. Als iedereen een beetje doet, hebben we heel veel macht en heeft dat een groot effect. 

Hoe doe je het in de praktijk?
Bij het boodschappen doen neem ik mijn eigen verpakkingen mee: katoenen zakken en een paar glazen potjes voor bijvoorbeeld koffie. Thuis doe ik de meeste boodschappen over in een glazen pot, maar ik ga echt geen boodschappen doen met allemaal potjes: dat is zwaar en onhandig. 

Met kleding kijk ik altijd eerst naar tweedehands. Pas als daar niks bij zit, koop ik iets nieuws. Met feestjes koop ik niet snel een cadeau, maar geef ik liever een bon voor het theater of de bioscoop. Of ik bied iemand een picknick aan met een lekker wijntje, nootjes en tapas. Of ik maak koekjes of een cake, die ik verpak ik een mooi katoenen lapje, of in een oude krant, met een bloemetje erop. 

In de badkamer kan je zoveel afval besparen: je kan zelf deodorant maken of kopen in een kartonnen koker. Je hebt haarborstels en tandenborstels waarvan zelfs de haartjes van bamboe zijn. Tabletjes tandpasta in plaats van een tube. Een shampoobar waar je net zo lang mee doet als met drie flessen. Scheermesje van rvs, waarvan je alleen nog maar het mesje hoeft te vervangen.

En in het huishouden: de EcoEgg wasbal. Geweldig! Had ik die maar eerder ontdekt. Of baking soda, dat je wel op 30 manieren kunt gebruiken, van bakken tot schoonmaken. 

Ik ben vier jaar geleden gestart met een webshop. Ik begon met een zelfgemaakte broodzak en een zelfgemaakte zak voor groenten en fruit. Nu hebben we meer dan duizend producten meer dan 36.000 bestellingen verwerkt.

Wat is het criterium?
Het allerbelangrijkste is dat je iets kan hergebruiken of recyclen, of in de compostemmer kan doen. De grijze kliko is voor ons geen optie. 

Hoe doe je dat met kinderen?
Met kleine kinderen is het geen probleem: jij bent de baas en ze zijn al blij met een handje rozijntjes. Met grotere kinderen is het soms lastiger: die zien andere kinderen met een blikje cola lopen en willen dat ook. Maar grotere kinderen snappen wel meer en je kan het heel goed uitleggen. En als je langzaam aan dingen verandert, gaan kinderen daar automatisch in mee. Mijn kinderen vinden het heel normaal.  Ze zijn opgegroeid met het idee dat je geen spullen weggooit. Als ik aan mijn dochter vraag croissantjes te halen bij de Jumbo, neemt ze automatisch onze katoenen broodzak mee. 

Plan je andere uitjes?
Nee, maar ik neem wel een roestvrijstalen fles met drinken mee en een katoenen zak met boterhammetjes voor onderweg. Thuis ligt het allemaal makkelijk, maar op vakantie of met dagjes uit moet je het wat meer loslaten. Anders wordt het wel heel ingewikkeld. 

Dus je bent niet zo streng in de leer?
Voor mezelf kan ik heel radicaal zijn, maar met de kinderen ben ik niet streng en zoek ik een middenweg. Het is goed dat kinderen ook een ander beeld krijgt van wat normaal is. Het is ook hun toekomst waar het om gaat. Het is toch raar dat kinderen het vanzelfsprekend vinden dat producten van een ander continent naar ons toe worden gevlogen? Maar het moet wel een beetje relaxed. 

Als we alleen in een speeltuin zijn en ze willen een ijsje, zeg ik: jullie krijgen straks thuis een zelfgemaakt ijsje. Maar als er andere kinderen zijn, die allemaal een ijsje krijgen, dan krijgen zij er ook één. En verder krijgen ze gewoon ook lekkere dingen, maar de pindarotsjes en toffees haal ik in een glazen pot. 

Kost duurzaam leven veel meer tijd? 
Ik vind het verwaarloosbaar. Je moet hooguit even een winkel verder: niet naar de supermarkt, maar naar de koffiezaak er naast. Je kan veel dingen via internet krijgen. En ik koop veel dingen in een bulk: je kunt elke week rijst kopen, maar ook meteen 2 kilo. Zelf deodorant maken kost hooguit vijf minuten; in een winkel sta je soms langer te wachten. En ik hoef de kliko niet meer buiten te zetten.
Ik denk dat het vooral een mindset is. Dat je steeds denkt: kan het ook anders? 

Is het duurder?  
Het is juist goedkoper. Je koopt bewuster. Luiers hoef je maar één keer aan te schaffen en dan gaan ze verder mee met de was. Ik doe bijna nooit iets met aanbiedingen, want die heb je vaak helemaal niet nodig. Een shampoobar is veel goedkoper dan drie flessen shampoo. En ik lap mijn ramen met water met een halve ui. Goedkoper kan niet.  

Zijn er dingen die je niet kunt kopen zonder verpakking?
Chips. En rijstwafels. En bij de slager kun je met een bakje aankomen, maar bij vegetarische producten is dat lastiger. Melk kan je kopen n een glazen statiegeldfles, maar zuivelvrije producten zijn alleen maar in een pak verkrijgbaar. Dan kijk ik niet naar de verpakking, maar naar wat daarin zit, want dat is duurzamer. En ik eet zoveel mogelijk veganistisch, maar af en toe heb ik een eitje nodig. 

Wat voor cadeaus geef je je kinderen?
Vaak tweedehands, via Marktplaats of uit een tweedehandswinkel. Als ik nieuw speelgoed koop, is het altijd duurzaam. Nu ze groter zijn, zijn ze ook blij met andere dingen. Mijn zoontje kreeg voor z’n achtste verjaardag een nieuwe fiets. En soms geef ik een cadeaubon in een mooi lijstje: we gaan met z’n allen naar Oud Valkeveen. Een dagje-uit vinden ze super. Dat is ook een cadeau. 

Wat geven je kinderen aan andere kinderen? 
Tegenwoordig wordt er vaak een groepsapp aangemaakt en dan stel ik voor om met z’n allen één groot cadeau te kopen. Bijvoorbeeld een hele coole step in plaats van al die plastic rommeldingetjes.

Mijn zoontje heeft laatst als verjaardagcadeau voor een vriendje een raket van Lego in elkaar gezet. Je  had de ogen van dat kind moeten zien: “Heb jij dat voor mij gemaakt?” Je geeft een portie liefde in plaats van spullen.’

Volg Emily op haar website leven zonder afval, met tips, blogs, producten en haar boek Leven zonder afval. 

Lezers van Zin in Opvoeding krijgen tot en met 2 oktober 2020 10% korting in de webshop levenzonderafval.com*. Gebruik hiervoor de kortingscode: ZININOPVOEDING
* niet geldig op producten die al een korting hebben. 

Duurzaam Afval

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2020 Zin in Opvoeding