zininopvoeding > publicatie.php?nr=25788&stuurdoor=nee

Zo hoef je je opa en oma niet (helemaal) te missen (en andersom)

 

Terug


Boter-kaas-en-eieren op de voordeur

Op 11 mei gaan de scholen weer open, maar opa's en oma's moeten helaas nog langer wachten vóór ze weer kunnen knuffelen of oppassen. Gelukkig maken moderne media contact toch mogelijk. Maar het idee van oma Willy is nog veel leuker!  


Tegenwoordig lezen Isa (7) en Malou (9) hun oma voor, in plaats van andersom. Isa omdat het boek waaruit oma Margot aan het voorlezen was bij Isa thuis ligt en zij allebei geen weken willen wachten tot oma verder kan lezen. En Malou omdat ze het gewoon leuk vindt.

Overigens lees oma Peggy ook Malou heel vaak voor. Eigenlijk vaker en langer dan toen ze haar nog een dag per week uit school haalde. ‘Als ik met Malou bij haar thuis ben, probeer ik mijn dochter wat te ontlasten door het eten vast voor te bereiden of even iets te strijken. En Malou neemt wel eens een vriendinnetje mee. Op de een of andere manier is het contact nu intensiever en geconcentreerder. Al vind ik het verschrikkelijk dat ik haar niet kan aanraken.’ 

De zegeningen van moderne media
Veel meer opa’s en oma’s ontdekken in deze tijd de zegeningen van de moderne media. Opa Pim (80) leest zijn jongste vier kleinkinderen elke avond voor. ‘Jazeker, via Facetime’, zegt hij met grote vanzelfsprekendheid. ‘Van tevoren app ik een foto van de plaatjes. Dan kunnen ze daarnaar kijken, net als wanneer ze naast me zitten.’ 

De ene avond zijn de kinderen van zijn jongste dochter aan de beurt, de andere die van zijn middelste. Pim heeft iets uitgekozen waar hij als kind zelf geweldig van genoot: het verhalenboek van W.G. van de Hulst. ‘Het gekooide vogeltje. Het weggelopen geitje. Ze vréten ze. Mijn kleinzoon draait zich regelmatig om in z’n bed om het plaatje niet te hoeven zien; zó spannend vindt hij het.’ Grinnikend: ‘En ik begrijp dat de ouders vaak stiekem meeluisteren.’ 

Laptop op tafel
Voor de pubers van Anouk is het een stuk lastiger. Voorlezen is er daar al lang niet meer bij. En praten? De relatie met haar zoons is best okay, maar dat lukt zelfs Anouk al een tijdje niet meer zo goed.  ‘Eén van de eerste avonden hebben we via Zoom een spelletje Pictionary gespeeld. Maar eigenlijk vond iedereen dat flauw en saai.’ Een collega kwam met een gouden tip. ‘Tijdens het eten zetten we een laptop op tafel en skypen we. De ene avond met de ene oma en de andere met de andere.

Dat is laagdrempelig én gezellig, ook voor de kinderen. Omdat we allemaal binnen zitten, hebben we niet zoveel gespreksstof, maar tijdens het eten hoeft dat ook niet de hele tijd. Soms zitten we gewoon een tijdje te eten. Of je vraagt: “Smaakt het een beetje?” En omdat je met méér mensen bent, praat het toch wat makkelijker.’ Voor de oma’s is het een perfecte oplossing. ‘Zij vinden alleen eten altijd al wat ongezellig.’ 

Bombardement
Oma Jeanne vond een andere oplossing. Zij helpt kleinzoon Adam (11) met een werkstuk. ‘Hij moest een werkstuk maken over de oorlog en ik heb voedselbonnen liggen en ander materiaal. Die heb ik gefotografeerd en gemaild. Tijdens onze Skypegesprekken over het werkstuk, vertelde ik hem over het bombardement op het Bezuidenhout in Den Haag, dat ik als klein meisje heb meegemaakt. Hij zat ademloos te luisteren. "En ik ook’" zei mijn schoonzoon later :). Adam heeft het bombardement meteen in zijn verhaal verwerkt. Binnenkort mailt hij me het eindresultaat.’  Ook Jeanne heeft het gevoel dat haar verhaal door de bijzondere omstandigheden waarin we allemaal zitten méér is binnengekomen dan anders het geval zou zijn geweest.

Jeannes andere kleinzoon (14) vond de onlinebegeleiding zo leuk, dat hij haar hulp heeft ingeroepen voor een werkstuk voor biologie. De school maakte van de nood een deugd en stuurde de leerlingen naar buiten om een herbarium te maken van hun eigen tuin of een andere. Dat kwam goed uit, want oma weet alles van plantjes. Dus nu wordt er druk heen en weer geappt en kan Jeanne helemaal los … 

Boter-kaas-en-eieren
Maar soms is de afstand niet uit te houden en móet je elkaar even zien – al is het uit de verte. Facebook barst uit elkaar van de foto’s van opa’s en oma’s of kleinkinderen voor het raam, achter de heg of aan de overkant van de straat. Maar wat moet je als je grootouders of kleinkinderen twee of drie hoog wonen? Voor stoepkrijtfabrikanten moet het een gouden tijd zijn: je ziet zelfs pubers heel groot ‘Dag opa en oma’ of ‘Gefeliciteerd, opa' of ‘Het komt goed’ op de stoep krijten. En dan bellen: ‘Kijk eens naar buiten.’ 

Oma Willy heeft een wel heel bijzondere manier gevonden om een spelletje te doen met haar  kleinkinderen Ravi en Niva, die samen met hun ouders vier weken in quarantaine zaten. Daarvoor had ze geen telefoon of Ipad nodig. Drie dikke zwarte stiften waren genoeg, want de ruit van de voordeur leek wel gemáákt voor Boter-kaas-en-eieren ... 

Tekst: Marijke Verduijn
Foto: Sascha Groen

Opa en oma corona quarantaine

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2020 Zin in Opvoeding