zininopvoeding > publicatie.php?nr=25706&stuurdoor=nee

M'n grote zus

 

Terug


M'n grote zus

Ik noemde het altijd ‘een gelukje’, want mijn zwangerschap was niet gepland. En al wist ik al vrijwel meteen dat ik het helemaal alleen zou moeten doen, ik was er – na de eerste schrik en onzekerheid – vooral heel blij mee. 

Ik had nog veel meer geluk: ik hoefde het helemaal niet alleen te doen. Mijn vader, broers en zussen hielpen waar ze konden en mijn werkgever gaf me veel ruimte. Maar in de praktijk was vooral zij er: mijn grote zus. Ze woonde 80 kilometer verderop en ze had vier kinderen grootgebracht, die zo ongeveer op het punt stonden het huis te gaan verlaten. Ze had dus het volste recht op haar lauweren te gaan rusten. Maar blijmoedig nam ze deze onverwachte nieuwe taak op zich. 

'Cadeau gekregen'
Ze was – samen met mijn andere zus en een vriendin – bij de bevalling en dat voelde heel veilig. Al had ze na afloop natuurlijk niet moeten zeggen dat ik ‘de bevalling cadeau had gekregen’ 😊. Ze was er die eerste weken bijna elke dag en paste in de maanden daarna regelmatig op, zodat ik er eens een avondje uit kon, of ‘om gewoon even van dat mannetje te genieten’. En toen ik weer moest werken, mocht mijn zoon twee dagen en een nacht per week bij haar zijn, zodat ik vijf dagdelen achter elkaar kon werken en een extra dag met hem thuis kon zijn. 

Vrachtwagen
Mijn zoon had het er geweldig. Hij banjerde rond op de boerderij van de buurman, mocht mee op de tractor en kon je alles vertellen over varkens en koeien. Zijn grote neef pikte hem aan het eind van middag op met de vrachtwagen, om die daarna samen te gaan stallen. Zijn oom vertelde hem met eindeloos geduld zelfbedachte verhalen. En zijn grote nichten brachten de nodige reuring als ze hun vriendinnen mee uit school namen of voor het weekend thuiskwamen. 

Op onze eerste ‘zelfstandige’ vakantie reden mijn zwager en zij helemaal mee naar Frankrijk om ons op de camping te installeren. En ze waren niet eens heel erg boos toen ik vlakbij huis de verkeerde afslag nam en zij – er waren nog geen mobieltjes – urenlang op de afgesproken tussenstop wachtten en doodsangsten uitstonden dat we een ongeluk hadden gehad. 

Plannen genoeg
Toen mijn zoon naar school moest, ging het feest in de vakantie gewoon door. Een paar jaar later werd ik opnieuw zwanger – dit keer wél gepland, maar weer (vrijwel) alleen. Inmiddels waren de kinderen van mijn zus allemaal het huis uit en had zij een Vrijreizenkaart met de trein, een abonnement op de bibliotheek, een man die met pensioen ging en plannen genoeg.  

Ze zuchtte eens en sprak mij vermanend toe: ‘Is dit nu wel verstandig?’ Maar daarna was ze er weer. Bij de bevalling en in de weken en maanden erna. Ze haalde mijn zoon wat vaker op. En ze paste een vol jaar op mijn dochter tot er plek was op de crèche. Ze had inmiddels de leeftijd om het rustig aan te doen, maar ze nam haar mee naar zowat alle Amsterdamse musea en naar peuterzwemmen en stond daarna bij school om mijn zoon en een sloot vriendjes mee naar huis te nemen. 

Gewoon bijzonder
En wat voor mij minstens zo belangrijk was: ze hield (bijna?) net zoveel van mijn kinderen als ik. En dat hadden zij en ik misschien nog wel méér nodig. 

Ze is nog steeds mijn grote zus. En voor mijn kinderen is zij - samen met mijn zwager, die haar zo goedmoedig eindeloos aan ons heeft afgestaan – nog steeds de perfecte vervanging van de opa die ze al vroeg moesten missen en de oma die ze nooit hebben gekend. It takes a village to raise a child. En soms gewoon een bijzonder mens. 

Tekst: Marijke Verduijn

Het thema van de Week van de opvoeding 2019 is ‘Hand in hand’. Want opvoeden doe je niet alleen, maar samen. Samen vorm je de omgeving waarin kinderen gelukkig, gezond, kansrijk en veilig kunnen opgroeien.

Komen je ouders elke week van ver of dichtbij om op te passen? Kun je niet zonder de buurvrouw? Zou je niet weten wat je zou moeten zonder je ... ?

Wie is of was onmisbaar bij de opvoeding van jouw kind(eren)? Laat het ons weten in ongeveer 100 woorden (wie, wat, waarom belangrijk voor jou) op zininopvoeding@gmail.com. Misschien benaderen we je voor een interview. 

Hand in hand Familie

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2019 Zin in Opvoeding