zininopvoeding > publicatie.php?nr=25653&stuurdoor=nee

Verwachtingen

 

Terug


Vrouwen zonder huwelijk en kinderen zijn gelukkiger dan de rest van de bevolking. Dat las ik vorige maand in een artikel. Ik mag mij terecht bestempelen als happy single. Een zekere professor in de gedragswetenschappen heeft onderzocht wat ons gelukkig maakt en de wetenschap laat zien dat trouwen en kinderen daar niet bij horen.

Gelukkig en getrouwd
Mama was afgelopen week jarig, en in het weekend hebben we haar zestigste verjaardag gevierd. Het huis zat vol met gelukkige en getrouwde mensen. Ook mijn broer en schoonzus waren er met hun twee schattige kinderen en de derde in schoonzus’ buik. Mijn broer en schoonzus zien eruit als een gelukkig stel en ik gun ze dat van harte. Ik zie ook hoe een gezin je leven kan verrijken, maar wát een drukte hebben zij dagelijks in huis. En waar is hun vrijheid? Ik ben wel een beetje jaloers op haar buik. Daar zit toch weer zo’n mirakeltje in. Maar of ik er zelf ooit voor zou kiezen?

Ook een fijne toekomst
De één vraagt naar mijn studie, de ander naar mijn baan. We praten over films en politiek, maar de vraag die me door allemaal een keer wordt gesteld is, wat ik er aan doe om ook een fijne toekomst te hebben. Zit ik op Tinder? Een relatiebureau misschien? Ga ik wel genoeg uit? Is het programma First Dates niet een optie?

En ik vertel honderduit. Ja, ik heb afgelopen week nog een date gehad. Nee, het werd niks, want hij vond zijn andere date leuker. Ja, ik zit op Tinder. Nee, het leidt tot nu toe nergens toe, want Tinder is gemaakt voor kortstondige gelukkige momenten, waar je achteraf toch niet zo heel gelukkig van wordt. Ja, ik heb contact gezocht met een relatiebureau. Nee, ik heb me nog niet ingeschreven, want dat kost me zeventig euro per maand. First Dates? Is dat niet in Londen of Parijs? Oh, ook in Nederland. En de barman is leuk? Is hij ook vrijgezel dan? Hmm.

Boek aan de Lek
Als ik dan weer thuis ben, vraag ik me af of ik wel een relatie wil. Ik gooi Tinder van mijn telefoon af, want ik word maf van die berichten van mannen die niet kunnen spellen en het ding blijft maar bliepen. Het is het niet waard, bedenk ik me dan. Wat nou als ik een leuke man tegenkom? Dan mag ik dus acht jaar aan vrijgezel zijn opgeven voor die vent. Vrijheid weg, rekening houden met, ik moet ineens op vakantie in plaats van dat ik aan de Lek een boek kan lezen en naar huis kan lopen wanneer ik er zin in heb.

Waar blijven de kinderen?
Logischerwijs zit er ook een vervolgverwachting aan, als ik dan een keer een relatie heb. Want wáár blijven dan die kinderen? Ik ben bang – maar ik weet het niet zeker – dat ik aan die verwachting niet ga voldoen. Die vent moet wel verdraaid leuk zijn wil ik daarover na gaan denken. Al heb je natuurlijk nog de kans dat mijn hormonen mijn brein overnemen en ik – voor je het weet – net zo loop rond te waggelen als mijn schoonzus. Het lijkt me een enorme impact op mijn leven en al heb ik het er achteraf waarschijnlijk voor over, nu niet. Maar nu ben ik ook alleen.

Gemaakt voor een relatie?
Vanmorgen kwam ik bij Lot. Lot is mijn psycholoog. En Lot vertelde me dat ze van mening is dat we gemaakt zijn voor een romantische relatie. Dat een toekomst samen fijn is, dat het een veilig gevoel geeft en dat er altijd iemand voor je klaarstaat.

Oh, dacht ik toen. Dat herken ik niet. Ik heb de afgelopen jaren wel gedated, en ik ben hopeloos verliefd geweest. Bergen met endorfine aangemaakt, maar een veilig gevoel? Nee, eerder angst. Angst om weer kwijt te raken wat je aan het opbouwen bent. Dat veilige gevoel komt later pas, zegt Lot. Zo ver ben ik dus nooit gekomen.

Ach. Ik heb me toch maar stiekem ingeschreven voor First Dates. Wie weet is er iemand die ook mij een veilig gevoel wil geven.


 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2019 Zin in Opvoeding