zininopvoeding > publicatie.php?nr=25652&stuurdoor=nee

Doodgewoon (alle leeftijden)

 

Terug


Veel kinderboeken over de dood proberen kinderen met de dood te verzoenen. En misschien is dat ook wel goed. Als kinderen nog geen ingrijpende, persoonlijke ervaring met de dood hebben, is het misschien troostend te horen dat iemand voortleeft zolang je nog over hem of haar praat. Maar hoe verzoen je een kind met de dood van z’n vader of moeder? Een doodgeboren broertje? Een klasgenoot? Of een tante die zichzelf heeft gedood?

Nooit meer
Bette Westera heeft de moed daartoe een poging te wagen. In haar bundel met gedichten over de dood gaan er een paar over de dood van een (huis)dier, maar vooral veel over mensen die je niet kunt missen of die je helaas niet hebt gekend. En ze maakt heel duidelijk hoe onherroepelijk de dood is: 
‘Nooit meer mijn kus op jouw wang.
Je bent dood je bent dood je bent dood.
Voor altijd.’

Het lag aan haar. Ze kon niet meer
Westera’s teksten zijn ongehoord waarachtig. Zo schrijft ze in ‘Rouwkaart’:
‘Wij willen geen bloemen, brieven, bezoek.
We willen geen knuffels, koffie met koek,
geen handen op schouders, geen steun in de rug.
We willen alleen maar ons zusje terug.’

Of over een tante die zelfmoord heeft gepleegd:
‘Het was niet onze schuld,
dat schreef ze in haar brief.
Het lag aan haar, ze kon niet meer.
Ze vond ons superlief.’

Je kwam te vroeg uit mamma’s buik
Een boek als dit doe je eigenlijk alleen recht als je heel veel gedichten van het begin tot het einde citeert. Zoals het gedicht
over een jongen die soms een gesprek voert met zijn vader als hij langs het kastje met diens foto loopt. Het gedicht over 7 dingen die je beter niet kunt zeggen tegen iemand die een tijdje terug zijn vader heeft verloren.
Of dat over een doodgeboren broertje of zusje:
‘Je kwam te vroeg uit mamma’s buik. Ik mis je.
Ik wou dat je nog even had gewacht.’

Niet bang om dood te gaan
Een extra laag in het boek zijn gedichten over sterfelijkheid (zou je gelukkig zijn als je onsterfelijk was?), de dood in andere tradities, sterven in een hospice, een bermmonument, een bijna doodervaring. En – ook belangrijk – het gedicht: ‘Ik ben niet bang om dood te gaan.’

Voeg daarbij de prachtige tekeningen van Sylvia Weve - vaak op een halve bladzijde, waardoor ze bij het omslaan samen met een nieuw gedicht een heel nieuwe tekening vormen – en het is duidelijk: dit is voor kinderen en volwassenen die iemand hebben verloren aan de dood een kostbaar klankbord.

Tekst: Marijke Verduijn

Bette Westera: Doodgewoon
Uitgeverij Gottmer, 2014
€ 26,99

Dood Verdriet Verzoening

 


Terug

  Meer informatie   Facebook   Twitter
 
  contact disclaimer
  inloggen  colofon
   
   
   
  © 2020 Zin in Opvoeding