zininopvoeding > publicatie.php?nr=25301&stuurdoor=nee

'Waarin laat ik ze vrij en waarin niet?'

 

Terug


Mariska, dochter van 15, dochter van 14  en een zoon van 11: 'Waarin laat ik ze vrij en waarin niet?'

Wat ik een lastige opvoedvraag vind, is: waarin laat je kinderen vrij en waarin houd je de teugels in handen? Ik ben een moeder die haar kinderen graag nog een beetje in de buurt houdt. Bij vrienden van ons en bij vrienden van onze kinderen kan soms veel meer. Ik zeg regelmatig “nee”.

Spelbreker
Een voorbeeld. Veel vriendinnen uit de klas gaan vaak bij elkaar logeren. Mijn kinderen zijn geen supermakkelijke slapers, maar vinden het best moeilijk om een uitnodiging af te slaan, dus dat doe ik dan voor hen. Met één dochter heb ik afgesproken dat ik de boze moeder speel, zodat zij zelf niet hoeft te weigeren. Maar soms laten ze zich natuurlijk ook meeslepen door het leuke vooruitzicht en dan ben ik spelbreker. Hun vrienden zeggen soms ook wel: “jij hebt strenge ouders, hè?”

Sommige ouders vinden wel heel veel goed
Ik wil er wel voor waken dat er niet teveel dingen zijn, die zij niet mogen en alle andere kinderen wel. En in de praktijk mogen ze ook best veel. Soms een beetje tegen mijn zin in. Ik wilde ze – toen ze kleiner waren – bijvoorbeeld niet altijd als eerste naar binnen halen, maar dan dacht ik wel: waarom grijpen die andere ouders niet wat eerder in? Ze hebben toch hun slaap nodig?
Ik heb wel eens het gevoel dat sommige ouders het wel makkelijk vinden om veel goed te vinden. Dan hoef je de confrontatie niet aan en kan iedereen z’n eigen gang gaan. Maar dat is natuurlijk een oordeel vanaf de buitenkant.

Best strenge ouders
Onze kinderen vinden ons wel strenge ouders. We zijn geen boemannen: we onderbouwen wel wat we van hen vragen. Ik bespreek het op een volwassen manier met ze en daarbij licht ik ook mijn waarden en normen toe. Ze snappen het vaak ook wel, maar het gaat wel eens tegen hun gevoel in. Hoewel mijn zoon laatst wel zei: ik vind het wel goed dat jullie streng zijn. Het is wel goed om duidelijke regels te hebben.”
Ik vind het in het belang van de kinderen niet moeilijk om streng te zijn, maar ik vind de praktische afweging wel eens moeilijk: moet ik nu ingrijpen, of moeten ze nu vrij zijn om te doen wat ze zelf willen? Soms vraag ik me ook wel af of ik ze niet te klein houd. Ik vind het zelf niet zo erg dat mijn kinderen lang kind kunnen blijven, maar ik vind het in de praktijk soms wel lastig: perk ik ze niet teveel in?

Ik wil ze beschermen
De kinderen hebben alle drie een heel verschillende karakter. En voordat ik kinderen had, dacht ik: het moeten eigen persoonlijkheden worden, die niet aan mijn verwachtingen hoeven te voldoen. Maar vanaf het moment dat ze uit mijn buik rolden, wilde ik hen bewaken en beschermen. Dat had ik van tevoren niet zo bedacht, maar dat was gewoon zo.

Hun school is in een andere plaats dan waar wij wonen. Ik ben heel scheutig met ophalen. Dan weet ik hoe laat ze thuis komen en heb ik ze veilig in mijn eigen auto. Daar zit wel een beetje angst onder, maar toch ben ik niet heel bang aangelegd. Het is ook niet zo dat ze van mij niet in het donker mogen fietsen. Maar ik gun ze heel erg de geborgenheid. Die mis ik nog wel eens in de huidige maatschappij. De wereld is zo groot.

Als ze maar geen meelopers zijn
Maar ik voel het wel als een dilemma. Moet ik ze niet meer vrij laten? Ze moeten wel zichzelf kunnen zijn en worden en dat op hun eigen manier kunnen doen. Soms ben ik te bepalend – dat weet ik wel. En ik probeer ze ook wel los te laten, maar tegelijkertijd houd ik ze stevig vast. En ik stel wel eisen. Ik wil graag dat ze het goed doen op school. En ik vind het heel belangrijk dat ze geen meelopers zijn. Zodra ik iets hoor over pesten, vraag ik: “En wat heb jij toen gedaan? Wat heb je gezegd? Je moet het opnemen voor dat kind, hoor. Niet meelopen met de rest.” Daar hamer ik echt op.

Kans op eigen fouten
Maar ik vraag me ook wel eens af of ik ze niet de kans ontneem hun eigen fouten te maken. Om ervaringen op te doen die teleurstellend zijn. En dan denk ik weer: maar moeten ze die ervaringen dan opdoen? Van sommige dingen wil ik helemaal niet dat ze die meemaken. Of in ieder geval pas als ze iets ouder en iets steviger zijn. Opvoeden is best lastig.’

Interview: Marijke Verduijn








 

 

Opvoedvraag

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2022 Zin in Opvoeding