zininopvoeding > publicatie.php?nr=25100&stuurdoor=nee

Interview: veertig dagen geen zoet

 


   

Terug


Janneke Priester (28)

Ik vast nu voor de vierde of vijfde keer. Met twaalf Doopsgezinde meiden en jongens hebben we een eigen Appgroepje. We geven er allemaal onze eigen invulling aan: geen koffie, koek, snoepjes, elke dag iets weggeven of wegdoen (mijn huis is nog nooit zo opgeruimd geweest), niet multitasken (dus ook niet als je in bed ligt nog even een spelletje spelen of tijdens een saai tv-programma iets anders doen: dan is het f de tv uit, f blijven kijken)
Ik heb gezocht naar Apps die je daar een beetje bij helpen, maar die zijn vooral op katholieken gericht. Wel kreeg ik van de Doopsgezinde gemeente in Groningen een vastenkalender met voor iedere dag een korte tekst: een gedicht of een tekst uit de bijbel. Die inspiratie en bemoediging vind ik erg fijn.

Door die appgroep voelen we extra motivatie om door te gaan. Het is goed en soms ook heel grappig om met elkaar te delen waar je tegenaan loopt: ik heb zin in chocola. Of: Ik drink geen alcohol. Wil een interessante man een drankje met me doen,zit ik met mijn appelsap. En als het even niet lukt, biechten we dat in die groep ook aan elkaar op.

Ik probeer zoetigheid en tussendoortjes te laten staan en meer gefocust met mensen om te gaan. Ik leg de telefoon wat vaker weg als ik met vrienden ben. Ik doe het om twee redenen: snoepen is niet nodig, maar ik heb er wel een drang toe. Die probeer ik te doorbreken. En het gaat me om bewustwording. Wanneer je bewust iets laat, merk je hoeveel je eigenlijk hebt: gezonde voeding, drinkwater, een dak boven je hoofd. En hoe vanzelfsprekend je dat eigenlijk vindt. Ik ben me ook meer bewust van de mensen om me heen: ik stuur vaker een lief kaartje.

Het is voor mij geen plicht. Ik was dit jaar eigenlijk van plan om een keer over te slaan, maar toen dacht ik toch: waarom ook niet? Ik vind het wel cool om te testen of het me lukt. Het brengt me ook op een andere manier in contact: toen ik mijn islamitische collega vertelde dat ik vast, kregen we toch een ander soort gesprek dan normaal.

Thuis gaat het goed. Maar op mijn werk is het soms wel lastig. Er staat nu bijvoorbeeld een grote pot met paaseitjes. Maar ik heb er nog niet n gedachteloos in mn mond gestopt. En als er getrakteerd wordt, neem ik de traktatie mee naar huis voor op de zondag. Op zondag vast ik niet, ik kan me dan heel erg verheugen op n koekje.
Wat het me brengt? Frustratie, bewustwording, maar vooral veel voldoening. En verbondenheid met de mensen die er ook mee bezig zijn. Ik denk veel aan ze. Dus die app is behoorlijk belangrijk.

Interview Marijke Verduijn

Vasten Voedsel

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2019 Zin in Opvoeding