zininopvoeding > publicatie.php?nr=25099&stuurdoor=nee

Interview: veertig dagen zonder chips en televisie

 

Terug


Andrea Wieffering (34) ziet veertig dagen af van chips en doordeweekse televisie.

‘Ik ben zo’n tien jaar geleden begonnen met vasten in de Veertigdagentijd. Het leek me een goed idee om een tijdje van het ingesleten pad af te wijken en te kijken wat dat met je doet.

Frustrerend
De eerste keer besloot ik veertig dagen geen vlees te eten. Dat was nieuw voor me en ik vond het best frustrerend: want wat eet je dan? Ik vond het behoorlijk ontregelend, dus de jaren daarna heb ik minder gefocust op minder of anders eten, maar meer op bewuster en spiritueler leven. Zo heb ik veertig dagen afgezien van alle beeldschermen. En ik heb een keer geprobeerd veertig dagen niet te klagen en niet bovenop mensen te zitten, hen bijvoorbeeld niet te verbeteren. Afzien van televisie vond ik wel bevrijdend: dat heb ik nog een paar keer herhaald en ik heb zelfs een tijdlang geen televisie gehad. Ik heb ook een keer veertig dagen afgezien van suiker en daar voer ik zo wel bij, dat ik dat nog steeds volhoud.

Verantwoordelijkheid
Het maakt natuurlijk niet uit wat je bedenkt, maar het is best lastig omdat het zo’n individuele keuze is. In sommige religies is voorgeschreven hoe je precies vast. Dat geeft steun, maar je hoeft er dan ook zelf niet meer over na te denken. In mijn Doopsgezinde gemeente is er geen traditie van vasten. En dat heeft ook wel weer wat moois, want ik mag zelf bepalen wat ik doe en kan zo vrij onderzoeken wat er met mij gebeurt. Dat voelt tegelijk ook wel als een verantwoordelijkheid. Gelukkig kan ik mijn ervaringen op Facebook delen met vrienden: wat doe jij en hoe gaat dat? Dat is tegelijkertijd een steuntje in de rug en een stok achter de deur.

De woestijn opzoeken
Dit jaar kwam ik er niet goed uit. Ik had al wel eens gedacht: ik ga geen chips eten. Maar ik aarzelde, want ik vind het veel te lekker. Toen ik in de kerk een mooie preek hoorde over ‘de woestijn opzoeken’, hakte ik de knoop door: ik ga veertig dagen alleen in het weekend televisie kijken, helemaal geen chips eten en daardoor tijd vrijmaken voor andere dingen.

Laptop op schoot
Het is best lastig. Ik woon alleen en dan is het fijn om tijdens het eten met je laptop op schoot te zitten. In het begin was dat 30 minuten, maar na een poosje zat ik vaak anderhalf uur achter dat ding. In het begin was het vreemd om zonder laptop te eten. Je zit zo alleen maar te eten. Maar nu pak ik een boek, of kijk ik naar buiten. En ik doe meteen na het eten de afwas, in plaats van dat uit te stellen, omdat ik zo lekker achter de laptop zit. Ik leef meer in het nu.

Bewust genieten
Afgelopen week was ik ziek en kreeg ik enorme behoefte aan een filmpje. Ik heb daar over nagedacht en besloten dat ik hierin mijn eigen beslissing mocht nemen. Ik had de keuze om - ook al wilde ik nog zo graag – toch de televisie uit te laten. Maar ik heb besloten om mild voor mezelf te zijn. Het is, denk ik, niet de bedoeling dat je gefrustreerd raakt. Zo had ik er ook in kunnen staan: wat stom dat ik toch gezwicht ben. Maar zo voelde het niet. Ik gunde het mezelf en ik was bewust aan het genieten - en dat voelt echt anders dan zomaar klakkeloos tv kijken.’

Interview Marijke Verduijn

Vasten Digitaal Voedsel

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2022 Zin in Opvoeding