zininopvoeding > publicatie.php?nr=25096&stuurdoor=nee

Blog: zeven weken vasten

 


     

Terug


Week 1: We gaan vasten!

Mijn dochter Mayke van twaalf jaar kwam een aantal weken geleden zelf met de mededeling dat zij iets aan vasten wilde doen. Ze wil graag bewust toeleven naar het feest van Pasen. Dat het feest echt feest wordt, anders is. Wat ze wil, is tijdens deze vastentijd vegetarisch eten en minder snoepen.
Bij ons in het gezin werd er verschillend op haar mededeling gereageerd. Nu wilde ik zelf eigenlijk al jaren iets doen aan vasten, maar het kwam er nooit van. In m'n eentje iets doen vond ik moeilijk. Dus ik was blij met het initiatief van Mayke. Ik vind het wel wat hebben om me een tijd iets te ontzeggen en even uit de steeds doorgaande trein van eten, drinken en consumeren te komen. Het bepaalt je even bij iets anders. Een periode van bewustwording. Ik hoop dat het lukt.
Nu eten wij normaliter geen grote hoeveelheden vlees, maar helemaal vegetarisch eten is wel een uitdaging. We eten best vaak dezelfde dingen (lekker makkelijk!). Het zal vooral een andere manier van koken en boodschappen doen vragen. En een zoeken naar alternatieven. Onze creativiteit zal aangesproken moeten worden.
Mijn man Edo zag er ook wel iets in en kwam direct met het idee om ook geen koffie te drinken, dat leek hem wel gezond. Tijdens zijn werk drinkt hij dagelijks koffie. Het is voor hem een uitdaging dit vol te houden in een koffiedrinkende omgeving. Hij ziet nu al uit naar Pasen met een heerlijke kop koffie en een chocolade-eitje! En dat terwijl hij nog niet eens is begonnen.
Ook dat vonden wij namelijk wel een goed idee: geen chocolade-eitjes voor Pasen. De schappen liggen nu al weer vol met paassnoep en eitjes. En het duurt toch echt nog meer dan veertig dagen voordat het Pasen is! En om dan maar consequent te zijn, gaan we proberen ook geen chocoladerepen en dergelijke te eten.
Fieke van elf, de middelste, vindt het allemaal onzin en wil niet meedoen. Daar is ze heel stellig in. Toch zal het eten 's avonds voor haar vegetarisch zijn, maar vleeswaren op brood en chocolade-eitjes bij vriendinnen thuis zal zij niet afslaan.
En dan hebben we nog onze Ties van acht. Een enthousiast kind, die het allemaal prima vindt. Ik ben benieuwd hoe bewust we hem kunnen maken van het vasten. Voor hem is chocopasta op brood overigens een eerste levensbehoefte en die nemen we hem maar niet af.
Goed, de voornemens zijn er: vegetarisch eten, geen chocolade(-eitjes) en Edo drinkt geen koffie (voor de duidelijkheid: ik drink überhaupt nooit koffie, dus ik kan hem niet in verleiding brengen).
We houden jullie op de hoogte van de valkuilen die we tegenkomen en hoe het humeur erbij staat. Nu nog snel de laatste M&M's, salami op brood en gehaktballen wegwerken. We hebben nog één dag!

Mariska


Week 3: Tja, en nu ...?

Edo is 'spreading the news' over vasten en de veertigdagentijd onder collega's voor wie het nieuw is. Er komen gesprekken op gang en er ontstaat bewustwording ... Dat vinden wij nou leuk!
En ik? Ik eet meer brood met kaas en zoetigheid en kom alleen maar aan ... Tja, dat was niet de bedoeling! Nu moet ik ook nog proberen algeheel te minderen met eten.
En ook kregen we nog een interessant dilemma op ons pad.
Afgelopen zondag kregen wij vijf gezinnen te eten, in totaal waren we met z'n twintigen. Iedereen nam iets te eten mee, vegetarisch en niet-vegetarisch. Na een geslaagd samenzijn bleef er een salade (met vlees) over en die kregen wij als dank 'om de volgende dag lekker op te eten'. Tja, en wat doe je dan? Weigeren was geen optie, het werd uit liefde gegeven. Dus hebben we er een gezinsberaad over gehouden.
Houden we vast aan ons principe van geen vlees? Zo ja, dan zouden we de salade moeten weggooien. Als gezin stelden we vast dat dit niet goed zou zijn: zonde, was de conclusie. En het deed geen recht aan de gevers.  Dus de volgende dag hebben we (behalve Mayke, die echt geen vlees wilde eten) de salade lekker opgegeten. Maar wel heel bewust.
Hoe vast houd je je aan de principes? En wat is ook weer het doel van die vasten en veertig dagen? Voor ons onder andere bewustwording. En dat is in deze eerste week al heel aardig gelukt!
Ik ben benieuwd wat de komende week ons brengt.

Mariska


Week 6: Spijt

Er zijn weer een paar weken voorbijgegaan. We eten nog steeds vegetarisch en het wordt al iets makkelijker. We krijgen langzaamaan meer ideeën. En we worden gesterkt door de actualiteiten. Want het ging afgelopen week weer over het gesjoemel met (biologisch) vlees. Daar word je niet vrolijk van. Misschien blijven we wel vegetariërs!
Bijzonder om te merken, is dat vegetarisch eten nog niet overal is doorgedrongen. Edo ging naar een cursusdag inclusief eten. Daar was geen vegetarisch alternatief voor de macaroni met bolognesesaus. Hij kwam hongerig thuis, want met wat 'droge' macaroni en een heel klein beetje saus was zijn buik niet echt gevuld. Het was wel weer een bewustwordingsmoment. Als je niet vegetarisch eet, valt het je niet op.  Maar nu ervaar je wat mensen ervaren, die anders eten dan de doorsnee ...
Ik heb in mijn werk dan toch meer geluk. Ik eet op maandag mee bij mensen thuis uit de kerkelijke gemeente waar ik werk. Hier merk ik dat meer mensen in de veertig dagen tijd vegetarisch eten. Ik kreeg er inspiratie van. Er zitten echte kenners van vegetarisch koken in de gemeente: heerlijke Peruaanse aardappelpuree (geel, met gebakken uitjes en een soort kaas) met verse spinazie inclusief eitje, om maar wat te noemen.
De kinderen doen ook steeds beter mee, al is variatie wel een vereiste, want twee dagen een groenteburger achter elkaar is echt te veel gevraagd. En zelfs Fieke begint zich te voegen. At ze in het begin nog een varkensschnitzel terwijl wij aan de vleesvervangers zaten, nu denkt ze al mee over alternatieven voor vlees.
Ties is zowaar snoep/chocolade aan het sparen in een trommeltje. Zo af en toe komt er iets bij. Hij telt de dagen tot Pasen.
En dan de chocolade ... Chocoladerepen afzweren ging heel goed. Maar vandaag ging ik toch in de fout. Ik had te weinig eten mee naar mijn werk en had nog een reep in mijn tas, die ik als cadeautje had gekregen. Ik had zo'n trek ... ik kon het niet weerstaan ... en dan achteraf spijt.

Pasen Vasten Kinderen

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2022 Zin in Opvoeding