zininopvoeding > publicatie.php?nr=22508

Anne-Mieke

 

Terug


Anne-Mieke van Strien werd op haar vijftiende vegetariër. Haar ouders begrepen haar keuze, maar ze hadden ook wel vragen. Afgelopen zomer ging Anne-Mieke nog een stap verder en werd ze veganist. Waarom deed ze dat? Hoe reageerden haar ouders? En wat is dan voor een kind belangrijk?

Interview: Marijke Verduijn

‘Ik nam de beslissing om vegetariër te worden van de ene dag op de andere. Dat was vooral omdat ik de bio-industrie heel slecht en zielig vond voor dieren. Mijn ouders begrepen dat wel, maar ze hadden natuurlijk ook vragen. Ze vroegen: waarom wil je dit? Hoe ga je dat dan doen? Hoe kom je aan je eiwitten? En waar leg je de grens? 

In de praktijk vond ik het helemaal niet moeilijk: ik was al niet zo’n vleeseter. Het was wel een puzzel wat ik dan zou gaan eten. Wat doe je bijvoorbeeld op je brood? Ik houd niet van kaas en ik vond noten niet heel lekker. Maar mijn moeder houdt erg van koken en heeft goed meegedacht en gezorgd dat het kon. We aten al niet iedere dag vlees, dus de stap was ook niet zo groot. Eerst heb ik nog wel vis gegeten, maar daar ben ik ook mee gestopt. Dat mis ik wel: ik vind vis heel lekker. 

Toen ik twee jaar geleden het huis uit ging, konden mijn ouders en zussen natuurlijk weer meer vlees gaan eten, maar juist toen besloten zij dat zij het vlees vrijwel zouden laten staan. Dat had ik zes jaar geleden, toen ik vegetariër werd, echt niet gedacht. Vooral van mijn vader vind ik dat heel bijzonder, want hij was een echte vleeseter.’ 

Waarom werd je deze zomer ook nog veganist?
‘Ik kreeg door de jaren heen steeds meer zorg om het milieu. Ik was daar veel over gaan lezen en documentaires over gaan kijken en ik zag steeds beter hoeveel milieuschade de productie van vlees en zuivel berokkent. De vleesproductie kost enorm veel water en zorgt voor veel broeikasgassen en verzuring van de bodem en de lucht. Ook biologisch vlees is veel minder duurzaam dan je zou denken. Melkkoeien zorgen via hun mest voor schadelijke gassen als methaan. En ook de productie van kippenvoer schaadt het milieu. 
Je kunt natuurlijk zeggen: nu stop ik met lezen en ik doe al veel, dus het is wel goed. Maar ik maakte een andere keuze.’ 

Hoe moeilijk of makkelijk is dat in de praktijk? 
‘Ik probeerde het uit en veganistisch eten bleek best makkelijk te zijn. Ik at al nauwelijks kaas en nu zag ik ook af van zuivelproducten. Het was wel een uitdaging dat je geen eieren in een recept mag gebruiken, maar in de praktijk viel het heel erg mee. Ik ben ook niet superstreng. Vorige week was ik jarig en had ik voor een recept een ei nodig en dat gebruik ik dan. Dat moet kunnen. Ik draag ook leren schoenen: ik vind wel dat je een beetje normaal moet kunnen leven en daar horen goede schoenen bij. Maar ik zal nooit uit mezelf een pak melk kopen, of een doos eieren.’

Hoe reageerden je ouders op deze nieuwe stap?
‘Voor mijn ouders was dit wel moeilijk, dat merkte ik wel. Ze begrijpen het idee erachter wel, maar dat ik er zover in door ga, begrijpen ze niet. Ze zeiden: je eet toch al geen vlees en weinig zuivel? Waarom moet je dat helemaal schrappen? 
In het begin maakten ze zich ook zorgen: denk je aan je vitamine B12? Laat je wel regelmatig je bloedwaarden testen? Blijf je wel goed voor jezelf zorgen? Luister je wel naar je lichaam en niet alleen naar wat je hoofd zegt? En, zeiden ze: als je er onder gaat lijden, moet je er mee stoppen. 
Ze bedoelden dat moederlijk: niet afkeurend, maar oprecht geďnteresseerd. Ze vonden het interessant dat ik er zo bewust mee bezig was. 

Ze begrijpen wel dat het mij een soort rust geeft. Maar mijn moeder zei weer wat ze ook al zei toen ik vegetariër werd: jij hoeft het leed van de wereld niet op je schouders te nemen en jij hoeft niet voor andere mensen boete te doen. Het moet ook geen straf worden: je moet zo nu en dan wel dingen kunnen doen die je fijn vindt.’ 

Wat verwacht je van je ouders?
‘Als ik nu thuis kom, kookt mijn moeder veganistisch. Dat hoeft van mij niet: thuis wil ik me best aanpassen. Ik ga natuurlijk geen vlees eten, maar als ergens een beetje boter doorheen zit, vind ik dat niet zo erg. Maar ze kookt dus veganistisch. En dat is heel lief.

Mijn ouders zijn het niet met al mijn keuzes eens en ze kijken wel kritisch. Dat begrijp ik. Voor mij is het heel belangrijk dat ze geďnteresseerd zijn in waarom ik deze keuze maak. Dat ze zich laten uitleggen en proberen te begrijpen waarom het voor mij belangrijk is. Vroeger was ik wel eens geďrriteerd en dacht ik: zoek het zelf maar uit. Nu wil ik het hen graag uitleggen. 
Ze laten me hierin los. En tegelijkertijd houden ze me wel een beetje in de gaten: gaat het wel goed? Die combinatie vind ik fijn.’ 

Wat zou je andere ouders aanraden als hun kind een eigen keuze maakt, waarover ze bezorgd zijn? 
‘Toon interesse. Vraag. Ga zelf lezen. Natuurlijk mag je er een oordeel over hebben, maar verdiep je er in voordat je dat oordeel velt. 
Geef aan dat je het knap vindt dat je kind bewust wil leven, weloverwogen een keuze kan maken en dat volhoudt. En ga er dan zover in mee als je voor jezelf kunt verantwoorden. Dat kun je zien als inleveren, maar ook als iets dat kan verbinden: wil je voortaan vegetarisch eten? Zullen we dan samen recepten bedenken? 
En heel belangrijk: houd een oogje in het zeil. 

Heb je het gevoel dat je hiermee een heel andere weg gaat dan je ouders je hebben bijgebracht?
‘Nee, integendeel. Ik ben me steeds meer gaan realiseren dat een keuze als deze nooit helemaal uit jezelf komt, maar voortvloeit uit wat je ouders je hebben bijgebracht. Bij mij thuis werd altijd al veel gepraat en nagedacht over hoe je omgaat met de natuur en met spullen. Ik ben opgevoed met oog voor de natuur, voor dieren, voor de wereld om me heen. Mijn keuze is gebouwd op wat ik van hen heb meegekregen. 
Mijn ouders hebben mij veel geleerd. En nu leer ik hen weer dat je die waarden ook op een andere manier kan invullen en dat je ook op een andere manier kan leven.’

Vegetariër Veganist

 


Terug

  Meer informatie   Facebook   Twitter
 
  contact disclaimer
  inloggen  colofon
   
   
   
  © 2021 Zin in Opvoeding