zininopvoeding > publicatie.php?nr=25500&stuurdoor=nee

'Mamma zei dat jullie hier de beslissingen nemen'

 

Terug


Het begon met een moeder die, toen haar kinderen nog in de kinderwagen lagen, al het afval dat ze tegenkwam opruimde. Toen de kinderen ouder werden, namen ze dat bijna vanzelfsprekend over. En die kinderen zaten weer in de klas bij andere kinderen die daar ook wel iets aan wilden doen. En zo kwamen Linde, Mirte, Ingmar (10), Quinty (9) en Tjerk (8) bij elkaar.

‘Wij vonden het eigenlijk heel gewoon om het afval dat we op straat zagen op te rapen. Maar heel vaak lag het er de volgende dag gewoon weer. Dus toen dachten we: we moeten méér doen. Dan hebben we meer kans dat het zwerfafval ook echt verdwijnt.’

Kindervogels dood
Dit keer was het de dochter die haar moeder vroeg: zet eens op Facebook wat we allemaal vinden en dat dat toch te gek voor woorden is. Op dat Facebookbericht kwamen heel veel reacties. En toen zagen de kinderen ook nog een heel naar filmpje over een moedervogel die haar kleintjes wilde voeren. Tjerk (8): ‘Maar dat was plastic. En toen gingen de kindervogels dood.’

Hoe verzamelden jullie alle flessen voor de Tweede Kamer?
We hebben samen met onze moeders alle kinderen in Duiven gevraagd een flesje of blikje dat ze hadden gevonden mee te nemen en er een briefje met een wens in te stoppen. Met alle kinderen samen vonden we er meer dan duizend. Al die flesjes en blikjes hebben we in grote zakken gedaan en naar de Tweede Kamer gebracht. We hadden een afspraak gemaakt en mochten de flessenpost met een zelfgemaakte speech aanbieden aan de staatssecretaris en aan mensen uit de Tweede Kamer.

Wat stond er op jullie briefjes? 
Wij hadden op onze briefjes geschreven:

‘Ik heb al heel veel blikjes en flesjes op straat gevonden. Ik hoop dat er statiegeld op komt, want dan kan ik heel rijk worden.  Ik weet ook dat het zwerfafval slecht is voor de dieren. Ik heb foto’s gezien van beesten, die dood waren gegaan door plastic en blikjes, dat vind ik heel zielig. Mama vertelde mij, dat jullie hier beslissingen nemen over statiegeld. Ik hoop dat jullie een goede keuze maken en denken aan alle kinderen in Nederland’ (Tjerk)

‘Als er nu statiegeld op de blikjes en flesjes komt, dan worden ze opgeruimd! Gemiddeld raap ik elke week wel 30/40 flesjes of blikjes op [ ..] Maar wat ik ook opruim, het ligt er steeds weer! (Linde)

‘Ik vind het niet normaal dat er zoveel afval in de natuur ligt. Ik ben een dierenliefhebber en wil dat het dierenleed voorkomen wordt’ (Mirte)

‘We vonden heel veel flesjes en blikjes. En daarom willen wij statiegeld op flesjes en blikjes!’ (Quinty)

‘Als ik later groot ben dan hoop ik, dat er veel minder zwerfafval op straat ligt. Ik heb in Duiven geholpen met het opruimen van zwerfafval. Ik schrok ervan hoeveel blikjes en flesjes er op straat lagen. Ik hoop dat jullie ervoor kunnen zorgen dat er statiegeld op blikjes en flesjes komt. Ik weet zeker dat dit beter is voor het milieu en dus ook voor mijn toekomst’ (Ingmar).

Hoe reageerden de Kamerleden?
Een paar Kamerleden waren niet zo vóór statiegeld, maar de meesten vonden het wel een heel goed plan. En de staatssecretaris, Stientje van Veldhoven, was heel enthousiast. Zij snapte heel goed wat we zeiden: het afval moet gewoon uit de natuur. Maar ze zei er wel bij: het zal niet makkelijk zijn.

Waren jullie teleurgesteld?
Nou, we kwamen op tv en op de radio en in de krant. Dat hadden we niet verwacht, dus we dachten: dat is mooi. Want nu worden we beroemd en gaat er echt iets veranderen. Maar een paar weken later was er nog helemaal niks gebeurd. Toen hebben we een brief geschreven aan Mark Rutte: waarom is er nog niets gebeurd? Hij schreef terug dat hij er eigenlijk niks aan kan doen. Dat vonden we wel jammer.

Ruimen jullie nog steeds zwerfafval op?
Ja, we gaan gewoon door met actievoeren. Tegenwoordig maken we eerst een foto vóór we het afval opruimen. Die zetten we in een app – die heet Litterati. Onze ouders taggen het dan: dit is van Albert Heijn of van McDonalds of nog weer andere bedrijven. Dan kan de hele wereld zien welke merken en soorten er vooral liggen. Op Facebook zetten we foto's van acties en van raar of veel afval dat we tegenkomen.

En we doen mee met opruimmiddagen. Een paar weken geleden hebben we met wel honderd andere vrijwilligers 12 kilometer van de Rijn helpen opruimen. En in de Lowaard, dat is een recreatiegebied hier in de buurt, hebben we touw opgeraapt en blikjes en flesjes en zelf hele barbecues. Die laten mensen gewoon achter. Een paar weken later lag het er weer helemaal vol. Dus toen hebben we het nog een keer gedaan.

Hoe houden jullie dat vol?
Nou, het gaat om onze toekomst. Als iedereen z’n plastic gewoon maar blijft weggooien, is er over dertig jaar meer plastic in de oceaan dan vis. En dat kan toch niet.
Daarom blijven we zwerfafval oprapen. Soms maken we er een wedstrijdje van: wie vindt het eerst iets, wie vindt het meest en wie maakt de beste foto. Maar soms doen we ook een week niks, hoor. Dan zijn we druk met andere dingen.’

Lees in deze serie ook:
'Boeit onze toekomst jullie iets?' Yanna (14), Isabelle (12) en Geettje (14) staakten twee weken voor een goed klimaatakkoord. 
'Waarom zou je als minister-president zulke woorden gebruiken?' Leonie (11) schreef Rutte een brief over zijn opmerking 'Dan rot je maar op'

Interview: Marijke Verduijn

 

 

 

 

 

 

 

 


Rechten Kinderen Digitaal

 


Terug

  Meer informatie   Facebook   Twitter
 
  contact disclaimer
  inloggen  colofon
   
   
   
  © 2018 Zin in Opvoeding