zininopvoeding > publicatie.php?nr=25102&stuurdoor=nee

Heb vertrouwen

 

Terug


Henk Leegte gaf zijn dochter (11) een mobiel.
Het idee was: ze krijgt er een op haar twaalfde verjaardag. Maar toen hij op zijn oude mobiel een belangrijke update niet meer kon downloaden, nam hij een nieuwe en kreeg zij de oude. Bijna een jaar eerder dan gepland.

Ze had het er al heel lang over. Op een keer had ze een plattegrond van haar klas gemaakt. Bij alle bankjes schreef ze de naam en de apparaten die dat kind had. Ze zal het wel een beetje mooier hebben gemaakt dan het was, maar sommige kinderen hadden er enorm veel. En in die hele klas was er n bankje met een rood kruis en dat was zij. Pappa, ik ben de enige.

Niet zo nodig
Mijn vrouw en ik vonden het niet zo nodig. Ze zijn nog jong en die mobiele wereld komt wel. Ik hoorde van een moeder van een klasgenootje dat tot elf uur s avonds appjes binnenkwamen. En dat vriendinnen soms in een kring allemaal op hun eigen mobiel zaten. Misschien waren we gezwicht als we de indruk hadden gehad dat ze eronder leed of dat het haar vriendschappen kostte. Maar dat was niet aan de orde. Dus wij dachten: ze kan best nog even wachten.

Mijn vrouw heeft nog meer moeite met het voortdurend bereikbaar zijn en het permanent communiceren. We hebben daar ook wel gesprekken over: in hoeverre moet je met je tijd meegaan? Ik vind dat dat wel moet. En in hoeverre houd je vast aan de waarde dat echte gesprekken gaan boven telefoongesprekken?

Want ik zie wel dat we in een heel spannende tijd leven, waarin de nieuwe technologie en nieuwe manieren van communiceren grote invloed hebben. Vroeger waren er maar een paar kranten en iedereen keek naar dezelfde televisiezenders. Nu doet iedereen zn eigen ding op zn eigen moment. Dat geeft een waanzinnige vrijheid, maar scheidt ons ook van elkaar. We kunnen in totaal parallelle werelden leven, waarin de technologie onze eigen waarheid alleen maar bevestigt.
En voor kinderen geldt dan ook nog: hun ouders werken vaak allebei. En er zijn zoveel verleidingen.

Argumenten vr
Maar toen kocht ik een nieuwe mobiel en kwam de oude beschikbaar. We waren er eigenlijk verrassend snel uit. Er waren ook argumenten vr: ze wordt wat ouder en wij werken allebei. Ik vind fijn dat ze me even laat weten: ik ben met die en die mee.

Omdat mijn dochter de laatste was, kende ze van alle klasgenoten de regels en gebruiken. Sommige kinderen kregen bij hun mobiel een lijst van wel drie A-viertjes, opgesteld door ouders, die allebei jurist zijn. Maar in de praktijk bleek ook dat veel ouders zich niet aan hun eigen regels houden.
Ook wij dachten na over regels. Maar terwijl we dat deden, dacht ik opeens: kom op. Het is een hartstikke verantwoordelijk meisje en een grote schat. Dus toen zeiden we: we vertrouwen er gewoon op dat je er verstandig mee omgaat. Dat leek haar ook heel goed.

Slechte vader?
Toen ze hem kreeg, was ze dolgelukkig. Toen dacht ik wel: ben ik nou een slechte vader, dat ik haar dit zo lang heb onthouden?
De eerste avond had ze hem naast haar bed en vroeg ik: zet je hem uit, of houd je hem aan? Toen zei ze na enige nadenken: ik zet hem uit.
Ze belt ermee en chat ermee. We hebben haar een heel klein abonnementje gegeven van twee uur bellen per maand. Ze neemt hem niet mee naar school. En ze vergeet hem vaker dan je zou denken.

Hard
Onverwachte bijwerkingen? Die zijn er eigenlijk niet. Soms zie ik wel dat er keiharde teksten worden gewisseld. 'Fijn dat jullie op me hebben gewacht. Niet dus. Op schrift komt dat harder over dan als je iemands gezicht er bij ziet. Ik ga dat niet lezen of meelezen, maar ik wil wel weten hoe zij daar tegenover staat: vind je dat akelig? Nee, dat is Jolien.
We hebben nog niet meegemaakt dat iemand wordt buitengesloten. We hebben wel gezegd: als dat gebeurt, moet je het meteen zeggen. Want je weet: leuke geheimen mag je voor jezelf houden, maar niet-leuke geheimen moet je altijd vertellen.

En ik heb ook gezegd: let op met wie je chat. Het kan een man van veertig zijn. Jaha, daar krijg ik op school ook les in.
Voor mij is de les: je krijgt het vertrouwen dat je geeft. Maar ik moet toegeven: ik heb wel mazzel met mn dochter. Over een paar jaar is haar broertje aan de beurt. Dat is een ondernemend jongetje, dat wat stouter is dan zijn zusje. Dat wordt iets meer een uitdaging. Maar ik heb er alle vertrouwen in.

Interview: Marijke Verduijn

Kinderen Digitaal

 


Terug

Meer informatie Facebook   Twitter
contact disclaimer
inloggen colofon
2017 Zin in Opvoeding